Patiënt van de maand: Lila

Deze maand zetten we graag Lila in de kijker, een lieve teef van 11 jaar oud die recent bij ons op consultatie kwam.

Eerste klachten

Lila’s eigenaar merkte dat ze sinds enkele dagen minder goed at en dagelijks één keer braakte. Tijdens het klinisch onderzoek viel vooral op dat Lila duidelijk buikpijn had. We startten een behandeling met medicatie tegen misselijkheid en pijnstilling, in de hoop dat ze zich snel beter zou voelen.

Helaas bleef verbetering uit.

Verder onderzoek

Omdat Lila niet opknapte, beslisten we – in overleg met haar eigenaar – om verder onderzoek uit te voeren. Er werd een bloedonderzoek en een echografie van de buik gedaan.

Dankzij ons in-house bloedanalysetoestel hadden we de bloedresultaten al binnen de 30 minuten ter beschikking. Hierdoor konden we snel schakelen en gericht verder handelen.

Uit het bloedonderzoek bleek dat:

  • de nierwaarden verhoogd waren
  • de leverwaarden verhoogd waren
  • en ook de pancreaswaarden verhoogd waren

Op de echografie konden we geen duidelijke afwijkingen vaststellen. Toch wezen alle klachten en resultaten samen in de richting van pancreatitis, een ontsteking van de alvleesklier.

De alvleesklier is een klein maar essentieel orgaan dat een belangrijke rol speelt in zowel de spijsvertering als de regeling van de bloedsuikerspiegel. Ze produceert spijsverteringsenzymen én hormonen zoals insuline. Bij pancreatitis worden die enzymen echter te vroeg actief, namelijk al in de alvleesklier zelf. Hierdoor ontstaat irritatie, ontsteking en pijn — en dat verklaart ook waarom honden zoals Lila zich zo ziek kunnen voelen.

Typische symptomen van pancreatitis zijn onder andere braken, buikpijn, sloomheid en een verminderde eetlust — klachten die we ook bij Lila zagen.

Hospitalisatie en behandeling

Omdat Lila zich duidelijk niet goed voelde, werd beslist om haar te hospitaliseren.

Ze kreeg:

  • intraveneuze vochttherapie
  • pijnstilling
  • medicatie tegen misselijkheid
  • antibiotica

Aangezien Lila al een tijdje niet gegeten had, plaatsten we ook een neus-slokdarmsonde. Via deze sonde konden we haar vloeibare voeding geven, zodat ze voldoende energie binnenkreeg en niet verder zou verzwakken.

Een snelle en intensieve behandeling is bij pancreatitis erg belangrijk, omdat het lichaam anders snel kan uitdrogen en verzwakken.

De eerste vooruitgang

Na twee dagen controleerden we haar bloedwaarden opnieuw. Goed nieuws: de nierwaarden waren al gehalveerd en ook de pancreaswaarde was al licht gedaald.

Ook klinisch zagen we duidelijke verbetering:

  • Lila kreeg opnieuw meer energie
  • ze begon kleine beetjes zelf te eten
  • en ze begroette ons weer enthousiast, kwispelend en blij met alle aandacht

Terug naar huis

Omdat Lila goed vooruitging, mocht ze met medicatie naar huis om daar verder te herstellen in haar vertrouwde omgeving.

Thuis deed ze het uitstekend. Ze at haar maaltijden rustig op en hoewel ze nog wat moe was, ging het elke dag beter.

Ondertussen wordt Lila nog steeds nauwgezet opgevolgd, vooral omdat haar nier- en leverwaarden nog wat schommelen.

Een mooi herstel

Wat betreft haar pancreatitis is Lila gelukkig heel goed hersteld. Met de juiste zorg — zoals vochttherapie, pijnstilling en aangepaste voeding — kunnen veel honden gelukkig goed herstellen van deze aandoening.

Lila is daar een prachtig voorbeeld van. Vandaag geniet ze opnieuw van haar oude dag thuis, omringd door haar eigenaar.